三年翦拂感知音,哭向青山永夜心。
竹在曉煙孤鳳去,劍荒秋水一龍沈。
新墳日落松聲小,舊色春殘草色深。
不及此時親執紼,石門遙想淚霑襟。
三年翦拂感知音,哭向青山永夜心。
竹在曉煙孤鳳去,劍荒秋水一龍沈。
新墳日落松聲小,舊色春殘草色深。
不及此時親執紼,石門遙想淚霑襟。
三年交往提攜,感激知音。
向著青山哭泣,懷著長夜般的心。
晨霧中的竹子,像孤鳳離去。
荒棄在秋水的劍,如潛龍沉沒。
新墳旁日落,松濤聲細微。
舊日景色春殘,草色深濃。
遺憾未能此時親自執紼送葬,
遙想石門,淚水沾溼衣襟。
Three years of grooming, grateful for a soulmate.
I weep toward green hills with an everlasting night's sorrow.
Bamboo in dawn mist: a lone phoenix has departed.
Sword neglected in autumn water: a dragon has sunk.
At the new grave, sunset, pine sounds faint.
The old scene, spring waning, grass color deepens.
Regret not being there to hold the funeral cords,
At Stone Gate, from afar, tears soak my robe.
李端爲唐詩人,與周朴交厚,此乃悼亡之作。
悼亡詩通過龍鳳意象,構建了對逝者才華與品格的深刻認同。
詩人悼念知音李端,通過青山永夜、孤鳳荒劍等意象,表達深切的哀思與遺憾。
感知音 · 永夜心 · 春殘 · 淚沾襟
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理