幽芳本未闌,君去蕙花殘。
河漢秋期遠,關山世路難。
雲屏留粉絮,風幌引香蘭。
腸斷迴文錦,春深獨自看。
幽芳本未闌,君去蕙花殘。
河漢秋期遠,關山世路難。
雲屏留粉絮,風幌引香蘭。
腸斷迴文錦,春深獨自看。
幽香原本還未消散,
你一去,蕙草之花便凋殘。
銀河的秋日相會遙遙無期,
關山阻隔,人世之路艱難。
雲母屏風上沾著柳絮,
隨風飄動的帷幔引來蘭香。
令人腸斷的迴文錦,
春意濃時只能獨自觀看。
The secluded fragrance was not yet faded;
With your departure, the orchid withers.
The Milky Way's autumn rendezvous is far;
Mountain passes make the world's path hard.
The cloud-patterned screen holds powdered willow down;
The wind-blown curtain draws in fragrant orchids.
Heartbroken over the palindrome brocade;
In deep spring, I gaze at it alone.
元稹春日送別友人之作。
時空阻隔的治理難題,在個人際遇中化爲永恆的悵惘。
女子在春深時節獨守空閨,感傷離別後時光流逝、路途阻隔的孤寂心境。
春深 · 腸斷 · 獨自 · 世路難 · 秋期遠
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理