令節逢煙雨,園亭但掩關。
佳人宿妝薄,芳樹綵繩閑。
歸思偏消酒,春寒為近山。
花枝不可見,別恨灞陵間。
令節逢煙雨,園亭但掩關。
佳人宿妝薄,芳樹綵繩閑。
歸思偏消酒,春寒為近山。
花枝不可見,別恨灞陵間。
美好的寒食節遇上煙雨濛濛,
園中的亭台只是關門閉戶。
佳人昨夜的妝容已淡,
芬芳樹上的鞦韆彩繩閒置。
思歸之情偏偏要靠酒來消解,
春寒料峭是因爲靠近山巒。
花枝無法親眼得見,
離別的悵恨瀰漫在灞陵之間。
The fine festival meets misty rain.
The garden pavilion just shuts its gate.
The fair lady's night makeup is light.
The fragrant tree's colored ropes hang idle.
Thoughts of return are best dispelled by wine.
Spring chill comes because the hills are near.
Blossoming branches cannot be seen.
Parting sorrow lies in Baling's space.
寒食節遇雨,詩人獨處思歸。
在節令與氣候的周期中,個人的別恨被環境悄然放大。
寒食節雨中閉門獨處,觸景生情引發對遠方佳人的思念與離愁。
寒食 · 掩關 · 宿妝 · 歸思 · 別恨
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理