舉翼凌空碧,依人到大邦。
粉翎棲畫閣,雪影拂瓊窗。
振鷺堪為侶,鳴鳩好作雙。
狎鷗歸未得,覩爾憶晴江。
舉翼凌空碧,依人到大邦。
粉翎棲畫閣,雪影拂瓊窗。
振鷺堪為侶,鳴鳩好作雙。
狎鷗歸未得,覩爾憶晴江。
展翅高飛直上青天。
依附於人來到大邦。
粉白的翎羽棲息在畫閣。
雪白的身影拂過玉窗。
振翅的白鷺堪為伴侶。
鳴叫的斑鳩好成一雙。
與我嬉戲的海鷗歸期未得。
看見你便想起晴日江邊。
Wings raised, piercing the azure void.
Relying on people, it comes to a great land.
Powdery feathers perch on painted towers.
A snowy shadow brushes jade windows.
A soaring egret could be its companion.
A cooing turtledove would make a fine pair.
The gulls I befriended, I cannot return to.
Seeing you, I recall the sunlit river.
徐夤見白鴿思鄉,暗含羈旅之情。
通過白鴿與海鷗的對比,隱含了身份認同與歸屬的博弈。
描繪白鴿高飛依人的姿態,寄託羈旅懷鄉之情
凌空 · 依人 · 歸未得
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理