仲春初四日,春色正中分。
綠野徘徊月,晴天斷續雲。
鷰飛猶箇箇,花落已紛紛。
思婦高樓晚,歌聲不可聞。
仲春初四日,春色正中分。
綠野徘徊月,晴天斷續雲。
鷰飛猶箇箇,花落已紛紛。
思婦高樓晚,歌聲不可聞。
時值仲春初四,
春色恰好平分。
明月在綠野上徘徊,
晴空飄著斷續的雲。
燕子還在成雙成對地飛,
花兒卻已紛紛飄落。
思念遠人的女子在高樓獨坐至晚,
她的歌聲再也聽不見。
The fourth day of mid-spring,
Spring's hues are perfectly divided.
Over green fields lingers the moon,
In clear sky drift broken clouds.
Swallows still fly in pairs,
But blossoms already fall in showers.
At dusk, a pining woman in her high tower—
Her song cannot be heard.
描繪春分日景象,引出閨怨。
自然物候的精確認知,反襯出人間相思的無解博弈。
描繪春分時節晝夜均分的自然景象,以思婦高樓獨望作結,暗含時光流逝的悵惘。
春分 · 徘徊 · 斷續 · 紛紛 · 歌聲
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理