雲度龍山暗倚城,先飛淅瀝引輕盈。
素娥冉冉拜瑤闕,皓鶴紛紛朝玉京。
陰嶺有風梅豔散,寒林無月桂華生。
剡溪一醉十年事,忽憶棹迴天未明。
雲度龍山暗倚城,先飛淅瀝引輕盈。
素娥冉冉拜瑤闕,皓鶴紛紛朝玉京。
陰嶺有風梅豔散,寒林無月桂華生。
剡溪一醉十年事,忽憶棹迴天未明。
雲層飄過龍山,使倚靠的城池昏暗。
先傳來淅瀝聲,引出了輕盈的雪花。
素白的嫦娥緩緩拜向瑤臺宮闕。
潔白的仙鶴紛紛朝拜玉京仙境。
背陰的山嶺有風,吹散了豔麗的梅花。
寒冷的樹林沒有月光,桂花卻靜靜綻放。
剡溪邊一醉已是十年前舊事。
忽然想起當年划船歸來,天還未亮。
Clouds pass Long Mountain, darkening the walled town.
First comes a pattering, leading the light dance.
The pale moon goddess slowly bows at jade towers.
White cranes in flocks pay homage to the jade capital.
Wind on the shaded ridge scatters the plum's bright bloom.
In frosty woods, no moon, cassia flowers emerge.
A drunk at Shanxi, ten years of memories.
Suddenly I recall poling back before dawn.
許渾冬夜觀雪,感懷舊遊。
詩人借雪景構建了一個超然物外的認同空間。
描繪雪夜清冷奇幻的仙境景象,並引發對往昔醉遊的回憶。
雪 · 瑤闕 · 玉京 · 醉 · 憶
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理