失意離城早,邊城任見花。
初為斷酒客,舊識賣書家。
寒寺稀無雪,春風亦有沙。
思歸頻入夢,即路不言賒。
失意離城早,邊城任見花。
初為斷酒客,舊識賣書家。
寒寺稀無雪,春風亦有沙。
思歸頻入夢,即路不言賒。
失意早早離開都城,
在邊城任憑花開。
起初成了戒酒客,
舊相識是賣書人家。
寒天寺廟少有雪,
春風裡也夾著沙塵。
思歸頻頻入夢來,
即刻上路不說路途遙遠。
Disheartened, I left the city early;
In this border town, I let flowers bloom as they may.
First, a guest who quit wine;
An old acquaintance, a bookseller.
The cold temple rarely sees snow;
Spring wind also carries sand.
Thoughts of home frequent my dreams,
But the road ahead—I won't call it long.
項斯失意客居寧州抒懷。
邊城春景反襯失意,展現個體在時代周期中的疏離感。
描繪邊城春日羈旅中的失意思歸之情
失意 · 斷酒 · 賣書 · 歸夢
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理