露染霜乾片片輕,斜陽照處轉烘明。
和煙飄落九秋色,隨浪汎將千里情。
幾夜月中藏鳥影,誰家庭際伴蛩聲。
一時衰颯無多恨,看著清風綵剪成。
露染霜乾片片輕,斜陽照處轉烘明。
和煙飄落九秋色,隨浪汎將千里情。
幾夜月中藏鳥影,誰家庭際伴蛩聲。
一時衰颯無多恨,看著清風綵剪成。
被露水浸染霜打幹的葉片片輕盈。
斜陽照射的地方轉而紅亮鮮明。
伴著煙靄飄落深秋的景色。
隨波浪漂浮寄託千里情思。
多少個夜晚月下藏著鳥影。
是誰家庭院邊伴著蟋蟀聲。
一時的衰敗蕭颯並無太多遺憾。
且看它像是清風用彩剪裁成。
Dyed by dew, dried by frost, each leaf is light.
Where setting sun shines, they turn warmly bright.
With mist, they drift down in late autumn hue.
Following waves, they float with longing vast and true.
For nights, birds hide in their moonlit shade.
By whose courtyard, with crickets' song are they laid?
This moment of decline holds little regret.
Watch how the clear wind with colored scissors did beget.
吳融詠紅葉,描繪其飄零之美。
將自然衰變視爲藝術創造,體現了對生命周期的達觀。
描繪秋日紅葉在霜露斜陽中的輕盈明艷,寄託漂泊千里的羈旅情懷。
飄落 · 千里情 · 衰颯 · 彩剪成
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理