美人為我彈五弦,塵埃忽靜心悄然。
古刀幽磬初相觸,千珠貫斷落寒玉。
中曲又不喧,徘徊夜長月當軒。
如伴風流縈豔雪,更逐落花飄御園。
獨鳳寥寥有時隱,碧霄來下聽還近。
燕姬有恨楚客愁,言之不盡聲能盡。
末曲感我情,解幽釋結和樂生。
壯士有仇未得報,拔劍欲去憤已平。
夜寒酒多愁遽明。
美人為我彈五弦,塵埃忽靜心悄然。
古刀幽磬初相觸,千珠貫斷落寒玉。
中曲又不喧,徘徊夜長月當軒。
如伴風流縈豔雪,更逐落花飄御園。
獨鳳寥寥有時隱,碧霄來下聽還近。
燕姬有恨楚客愁,言之不盡聲能盡。
末曲感我情,解幽釋結和樂生。
壯士有仇未得報,拔劍欲去憤已平。
夜寒酒多愁遽明。
美人爲我彈奏五弦琴
塵埃忽然靜落,心境悄然安寧
如古刀與幽磬初次相觸
似千珠貫串斷裂,落下寒玉
中段樂曲又不喧鬧
徘徊於長夜,明月正當窗軒
仿佛伴著風流縈繞艷雪
更追逐落花飄飛在御園
孤獨的鳳凰寥寥,時隱時現
從碧霄飛下聆聽,卻又很近
燕姬的幽恨,楚客的哀愁
言語說不盡,樂聲卻能表達
終曲觸動我的情懷
解開幽結,釋出和樂
壯士有仇未得報
拔劍欲去,憤懣卻已平息
夜寒酒多,愁緒驟然明了
A beauty plays the five-string lute for me
Dust suddenly settles, my heart grows still
Like an ancient blade first touching a deep chime
A thousand pearls strung break, falling cold jade
The middle melody is again not loud
Pacing the long night, moon before the window
As if accompanying a gallant soul through dazzling snow
Then chasing falling blossoms drifting through imperial gardens
A lone phoenix, faint, sometimes hidden
Descends from azure skies, listening close
The Yan lady's regret, the Chu wanderer's sorrow
Words cannot exhaust, but sound can convey
The final piece stirs my feelings
Unravels hidden knots, harmony and joy arise
A warrior with vengeance unmet
Draws his sword to go, yet his fury is calmed
Night cold, wine deep, sorrow suddenly dawns clear
韋應物聽五弦琴曲有感而作。
音樂完成了對複雜情感的終極認同與和解。
通過美人彈奏五弦琴的描寫,展現了音樂由幽怨到激昂、最終化解愁緒的過程。
美人 · 塵埃靜 · 風流 · 壯士 · 解幽釋結
本詩為雜言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理