深夜竹亭雪,孤燈案上書。
不遇無為化,誰復得閒居。
深夜竹亭雪,孤燈案上書。
不遇無為化,誰復得閒居。
深夜裡竹亭積雪,
孤燈照著案頭書卷。
若未領會無爲的教化,
誰能真正得到閒居之樂?
Deep night, snow in the bamboo pavilion.
A lone lamp, books upon the desk.
Without encountering the transformation of non-action,
Who can attain this life of leisure?
韋應物答友人崔淼之作。
詩中無爲的治理智慧,是士人尋求內心秩序的體現。
描繪雪夜獨居書齋的閒適生活,表達對無爲而治境界的嚮往。
深夜 · 閒居 · 無爲化
本詩為五言絕句,押平聲韻。
東山書院編輯整理