玉容光照菱花影,沈沈臉上秋波冷。
白雪一聲新,雕梁起暗塵。
寶釵搖翡翠,香惹芙蓉醉。
攜手入鴛衾,誰人知此心。
玉容光照菱花影,沈沈臉上秋波冷。
白雪一聲新,雕梁起暗塵。
寶釵搖翡翠,香惹芙蓉醉。
攜手入鴛衾,誰人知此心。
美麗的容顏映照在菱花鏡中。
深深的臉上,秋波般的眼神透著冷意。
一曲《白雪》歌聲清越。
雕花的屋樑揚起暗處的塵埃。
寶釵搖動著翡翠飾物。
香氣引得芙蓉如醉。
攜手進入繡著鴛鴦的被褥。
有誰能明白這份心意?
Her jade-like face casts a shadow in the mirror.
Deep in her eyes, autumn ripples turn cold.
A clear song, fresh as snow,
Stirs hidden dust from painted beams.
Jade hairpins sway with kingfisher feathers.
Fragrance intoxicates the lotus.
Hand in hand, they enter the lovebird quilt.
Who truly knows this heart?
魏承班,五代前蜀詞人,工於閨情。
詞中情感博弈,揭示了深閨女子對隱祕情愫的複雜認同。
描繪女子閨中情態與幽怨心緒
玉容 · 寶釵 · 攜手 · 暗塵 · 醉
本詩為詞(雙調四十四字),押平聲韻。
東山書院編輯整理