日暮裁縫歇,深嫌氣力微。
才能收篋笥,嬾起下簾帷。
怨坐空然燭,愁眠不解衣。
昨來頻夢見,夫婿莫應知。
日暮裁縫歇,深嫌氣力微。
才能收篋笥,嬾起下簾帷。
怨坐空然燭,愁眠不解衣。
昨來頻夢見,夫婿莫應知。
日暮時分停下裁縫活計
深深嫌惡自己氣力衰微
剛能把東西收進箱匣
懶得起身去放下簾帷
含怨獨坐空對著燃燒的蠟燭
愁悶而眠不解開衣衫
近來頻頻在夢中相見
夫婿恐怕不會知曉
At dusk, I cease my sewing task
Feeling my strength is truly weak.
Just managed to put things in the chest
Too lazy to rise and lower the drape.
Sitting in sorrow, the candle burns alone
Sleeping in worry, my clothes I don't undo.
Last night I dreamed of him again and again
My husband likely doesn't have a clue.
思婦詩,描繪獨守空閨的日常與心理。
私人情感的周期,在等待中被無限拉長。
描寫閨中女子日暮停針後孤寂愁怨的思緒,通過裁衣、獨坐、愁眠等日常細節展現對遠方夫婿的深切思念。
裁縫 · 氣力微 · 怨坐 · 愁眠 · 夫婿
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理