日暮銅雀迥,秋深玉座清。
蕭森松柏望,委鬱綺羅情。
君恩不再得,妾舞為誰輕。
日暮銅雀迥,秋深玉座清。
蕭森松柏望,委鬱綺羅情。
君恩不再得,妾舞為誰輕。
日暮時分銅雀台顯得遙遠,
深秋時節玉座一片清冷。
望去松柏蕭瑟森然,
心中綺羅情思鬱結。
君王的恩寵再也得不到,
妾身的舞蹈又能爲誰而輕盈?
At dusk, the Bronze Bird Tower stands remote.
Deep autumn, the jade throne lies cold and clear.
Desolate, I gaze at pines and cypresses.
My brocade-clad heart is heavy with sorrow.
My lord's favor I can no longer obtain.
For whom then shall my dancing be light?
詩人借銅雀台妓視角懷古。
揭示了恩寵依附關係中的權力博弈本質。
銅雀台妓人追憶君王恩寵不再的哀怨之情
日暮 · 秋深 · 君恩 · 妾舞
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理