赤水無精華,荊山亦枯槁。
玄珠與虹玉,璨璨李賀抱。
清晨醉起臨春臺,吳綾蜀錦胸襟開。
狂多兩手掀蓬萊,珊瑚掇盡空土堆。
赤水無精華,荊山亦枯槁。
玄珠與虹玉,璨璨李賀抱。
清晨醉起臨春臺,吳綾蜀錦胸襟開。
狂多兩手掀蓬萊,珊瑚掇盡空土堆。
赤水沒有精華,
荊山也一片枯槁。
玄珠與虹玉,
璀璨光華被李賀懷抱。
清晨醉醺醺地起身登上春臺,
吳地的綾羅蜀地的錦繡在胸襟展開。
狂放至極,雙手彷彿能掀翻蓬萊仙島,
珊瑚採盡,只剩空空的土堆。
The Red River holds no essence fine,
The Jing Mountains too are dry and bare.
Mystic pearls and rainbow jade combine,
In Li He's grasp, a dazzling glare.
At dawn, drunk, he rises by Spring Terrace high,
Silks from Wu and Shu fill his open heart.
With wild hands, he lifts Penglai to the sky,
Coral gathered, leaving barren dirt.
齊己評李賀詩風瑰奇超凡。
詩人以瑰麗想象重構李賀的創作認知,展現其突破常規的藝術格局。
通過瑰麗想象盛讚李賀詩歌的奇絕璀璨,惋惜其才華不為世所容
李賀 · 璨璨 · 胸襟 · 狂多 · 枯槁
本詩為雜言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理