他鄉逢七夕,旅館益羇愁。
不見穿鍼婦,空懷故國樓。
緒風初減熱,新月始臨秋。
誰忍窺河漢,迢迢問鬥牛。
他鄉逢七夕,旅館益羇愁。
不見穿鍼婦,空懷故國樓。
緒風初減熱,新月始臨秋。
誰忍窺河漢,迢迢問鬥牛。
他鄉恰逢七夕之夜
旅館中更添羈旅愁思。
看不見穿針乞巧的婦人
空自懷念故國的樓台。
殘餘的暑風初減炎熱
一彎新月始臨秋空。
誰忍心去窺望那銀河
迢迢遙問那牽牛織女星?
In a foreign land on Double Seventh Night
The inn deepens my traveler's plight.
No sight of women threading needles with grace
Only longing for my homeland's familiar space.
The first autumn breeze begins to cool the air
The new moon heralds autumn's care.
Who can bear to gaze at the Milky Way so vast
And ask the distant Herd-boy Star, so far apart?
孟浩然羈旅他鄉逢七夕。
詩中迢迢河漢的意象,暗含對文化認同的遙遠叩問。
客居他鄉的七夕之夜,詩人獨對星河,思念故國親人,羈旅愁緒倍增。
他鄉 · 七夕 · 羈愁
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理