聊憑危堞望,倍起異鄉情。
霜落蒹葭白,山昏霧露生。
河灘胡鴈下,戎壘漢鼙驚。
獨樹殘秋色,狂歌淚滿纓。
聊憑危堞望,倍起異鄉情。
霜落蒹葭白,山昏霧露生。
河灘胡鴈下,戎壘漢鼙驚。
獨樹殘秋色,狂歌淚滿纓。
暫且倚靠高高的城垛遠望,
異鄉之情倍加強烈地湧起。
寒霜降下,蘆葦一片潔白,
山色昏暝,霧靄露水滋生。
河灘上胡地的雁群飛落,
戍壘中漢軍的戰鼓驚心。
一株孤樹點綴著殘秋景色,
我放聲狂歌,淚水沾滿了帽纓。
Leaning on the high battlement, I gaze afar,
Doubly stirred by feelings of a stranger in a strange land.
Frost falls, turning the reeds white;
Mountains grow dim as mist and dew arise.
Over the riverbank, northern wild geese descend;
From the frontier fort, Han war drums startle.
A lone tree bears the withering hues of autumn;
I sing wildly, tears soaking my cap strings.
馬戴於邊城登高獨望,感懷戰事。
孤樹狂歌是身處衝突前沿者對殘酷博弈情境的激烈宣洩。
詩人獨登邊城危堞遠望,觸目皆是深秋蕭瑟之景,引發強烈的異鄉孤寂與家國之思。
獨望 · 異鄉情 · 殘秋 · 淚滿纓
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理