翠葉才分細細枝,清陰猶未上階墀。
蕙蘭雖許相依日,桃李還應笑後時。
抱節不為霜霰改,成林終與鳳凰期。
渭濱若更徵賢相,好作漁竿繫釣絲。
翠葉才分細細枝,清陰猶未上階墀。
蕙蘭雖許相依日,桃李還應笑後時。
抱節不為霜霰改,成林終與鳳凰期。
渭濱若更徵賢相,好作漁竿繫釣絲。
翠綠的葉子剛從細枝上分出,
清涼的樹蔭還未蔓延到台階。
蕙草蘭花雖許諾相伴之日,
桃樹李樹還應嘲笑它開花晚。
堅守節操,不因霜雪而改變,
長成樹林,終將與鳳凰相會。
渭水之濱若再徵召賢相,
正好做成漁竿系上釣絲。
Green leaves just part from slender twigs,
Its cool shade has not yet climbed the steps.
Though orchids may promise a day of companionship,
Peach and plum will surely laugh at its later bloom.
Holding its integrity, unchanged by frost and hail,
Growing to a grove, it awaits the phoenix in the end.
If the Wei riverside again seeks a worthy minister,
It would make a fine fishing rod to tie the line.
羅邴詠竹言志,以物喻人。
詩人借竹的晚成與堅守,闡述了一種超越短期認同的長期價值認知。
以竹喻志,贊其堅貞氣節與高潔品格,寄託賢士待時而動的理想。
抱節 · 成林 · 鳳凰 · 釣絲
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理