新秋霽夜有清境,窮襜病容無佳期。
生公把經向石說,而我對月須人為。
獨行獨坐亦獨酌,獨玩獨吟還獨悲。
古稱獨坐與獨立,若比群居終校奇。
新秋霽夜有清境,窮襜病容無佳期。
生公把經向石說,而我對月須人為。
獨行獨坐亦獨酌,獨玩獨吟還獨悲。
古稱獨坐與獨立,若比群居終校奇。
新秋雨後的夜晚有清幽之境,
窮困病容沒有好時光。
生公曾對著石頭講說佛經,
而我面對明月卻需要人爲(陪伴)。
獨自行走、獨自坐著、也獨自飲酒,
獨自賞玩、獨自吟詩、還獨自悲傷。
古人稱讚獨坐與獨立,
若比起羣居終究顯得奇特。
A clear scene after rain in new autumn night,
Poor health and shabby robe, no fine time in sight.
Sengong preached sutras to the stone,
While I face the moon, needing human might.
Walking, sitting, drinking alone,
Playing, chanting, sorrow my own.
Ancient praise for sitting and standing apart,
Compared to the crowd, it's a singular art.
陸龜蒙隱居江南的孤寂寫照。
詩中密集的獨字,是對個體精神獨立的清醒認知與堅守。
描繪秋夜獨處時孤寂自省的心境,通過多重獨處場景對比羣居生活
獨行 · 獨酌 · 獨吟 · 羣居 · 病容
本詩為七言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理