胡兵一動朔方塵,不使鑾輿此重巡。
清洛但流嗚咽水,上陽深鎖寂寥春。
雲收少室初晴雨,柳拂中橋晚渡津。
欲問昇平無故老,鳳樓回首落花頻。
胡兵一動朔方塵,不使鑾輿此重巡。
清洛但流嗚咽水,上陽深鎖寂寥春。
雲收少室初晴雨,柳拂中橋晚渡津。
欲問昇平無故老,鳳樓回首落花頻。
胡人兵馬一動朔方便起煙塵
致使皇帝車駕不再到此重遊
清澈的洛水只流淌著嗚咽的水聲
上陽宮深深鎖住寂寥的春色
少室山雲收雨歇初晴
楊柳拂過中橋的晚渡碼頭
想詢問太平往事卻已無故老
回首鳳樓只見落花紛紛
Northern troops stirred dust in the frontier zone
The royal carriage never came here again.
Clear Luo River only flows with sobbing sound
Shangyang Palace locks deep a lonely spring in vain.
Clouds clear from Shaoshi after rain just passed
Willows brush Mid-Bridge at evening ferry at last.
Wishing to ask of peace, no elders remain
Turning to Phoenix Tower, falling blossoms rain.
李郢經過洛陽舊都,感懷安史之亂後的衰敗。
描繪都城荒寂,是對歷史周期中權力轉移的沉靜記錄。
描繪洛陽城在戰亂後的荒涼景象,抒發對盛世不再的深沉感慨。
胡兵 · 鑾輿 · 寂寥春
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理