秦川朝望迥,日出正東峯。
遠近山河淨,逶迤城闕重。
秋聲萬戶竹,寒色五陵松。
客有歸歟歎,悽其霜露濃。
秦川朝望迥,日出正東峯。
遠近山河淨,逶迤城闕重。
秋聲萬戶竹,寒色五陵松。
客有歸歟歎,悽其霜露濃。
清晨眺望秦川曠遠
太陽正從東邊山峯升起
遠近的山河明淨
蜿蜒的城樓宮闕重重
秋聲起自千家萬戶的竹林
寒色染上五陵的松柏
客子發出『歸去吧』的嘆息
心境悽然因霜露正濃
At dawn over Qin Plain, gaze stretches far
Sun rises right atop the eastern peak.
Near and far, mountains and rivers clear are
Winding, layered walls and towers streak.
Autumn sound from bamboos of countless homes
Cold hue in pines on the five noble tombs.
A traveler sighs, "Should I return?"
So bleak with frost and dew so dense.
李頎宦遊長安,秋日望秦川而生歸思。
蕭瑟秋景觸發了對人生周期與歸宿的深刻認知。
詩人清晨眺望秦川秋景,山河城闕盡收眼底,秋聲寒色引發羈旅歸思。
朝望 · 秋聲 · 寒色 · 歸嘆 · 逶迤 · 五陵
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理