何人不歸去,君去是閑人。
帝里求相識,山家即近鄰。
交情吾道可,離思柳條新。
未飲青門酒,先如醉夢身。
何人不歸去,君去是閑人。
帝里求相識,山家即近鄰。
交情吾道可,離思柳條新。
未飲青門酒,先如醉夢身。
有誰不想要歸去呢?
你的離去正說明你是個閒散之人。
在帝都尋求相識與機遇。
山居人家就將成爲你的近鄰。
你我之間的交情,我深以爲然。
離別的思緒如同新發的柳條。
還未飲下青門送別的酒,
我已先自如同身處醉夢之中。
Who does not wish to return home?
Your leaving marks you as a man at leisure.
In the capital, you sought acquaintance.
Mountain dwellings will be your close neighbors.
Our friendship is a path I can affirm.
Parting thoughts are like fresh willow strands.
Before drinking wine at the Green Gate,
I already feel like a body in drunken dreams.
李頻在長安送友人歸隱吳地。
將歸隱置於帝都求識的背景下,觸及個體在仕隱博弈中對生命路徑的重新抉擇。
送別友人歸隱吳地,表達對閒適生活的嚮往與離別的惆悵。
歸去 · 閒人 · 離思
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理