半空飛下水,勢去響如雷。
靜徹啼猨寺,高凌坐客臺。
耳同經劒閣,身若到天台。
濺樹吹成凍,凌祠觸作灰。
深中試楖栗,淺處落莓苔。
半夜重城閉,潺湲枕上來。
半空飛下水,勢去響如雷。
靜徹啼猨寺,高凌坐客臺。
耳同經劒閣,身若到天台。
濺樹吹成凍,凌祠觸作灰。
深中試楖栗,淺處落莓苔。
半夜重城閉,潺湲枕上來。
泉水從半空飛瀉而下,水勢湍急響聲如雷。
清靜透徹了猿啼的寺院,高高凌駕於坐客之台。
耳朵如同經過劍門關,身體仿佛到了天台山。
水花濺樹凝結成冰,凌空衝擊祠廟化作飛灰。
深處可試拄杖探路,淺處則有莓苔飄落。
半夜時分重重城門關閉,潺潺水聲來到枕邊。
Water flying down from mid-air, its force gone, sound like thunder.
Silence pervades the gibbon-crying temple, high above the guest-sitting platform.
Ears feel as if passing Sword Gate, body as if reaching Mount Tiantai.
Splashing trees, blown into ice; striking the cliff shrine, turned to dust.
In its depths, testing the walking stick; in shallow places, moss falls.
At midnight, the layered city gates close, its murmuring comes up to the pillow.
李洞描繪山泉形聲之勢。
以極致的感官描寫,完成對自然偉力的認知重構。
描繪山泉從半空飛瀉而下的磅礴氣勢與夜間潺潺流淌的靜謐意境
響如雷 · 坐客臺 · 潺湲
本詩為五言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理