龍馬花雪毛,金鞍五陵豪。
秋霜切玉劒,落日明珠袍。
鬬雞事萬乘,軒蓋一何高。
弓摧南山虎,手接太行猱。
酒後競風采,三杯弄寶刀。
殺人如剪草,劇孟同遊遨。
發憤去函谷,從軍向臨洮。
叱吒萬戰場,匈奴盡奔逃。
歸來使酒氣,未肯拜蕭曹。
羞入原憲室,荒淫隱蓬蒿。
龍馬花雪毛,金鞍五陵豪。
秋霜切玉劒,落日明珠袍。
鬬雞事萬乘,軒蓋一何高。
弓摧南山虎,手接太行猱。
酒後競風采,三杯弄寶刀。
殺人如剪草,劇孟同遊遨。
發憤去函谷,從軍向臨洮。
叱吒萬戰場,匈奴盡奔逃。
歸來使酒氣,未肯拜蕭曹。
羞入原憲室,荒淫隱蓬蒿。
駿馬有著龍紋般的雪白鬃毛,
金鞍上坐著五陵的豪俠。
秋霜般鋒利的玉劍,
落日映照下閃光的明珠袍。
爲天子鬥雞取樂,
車蓋軒昂何其高。
弓能射殺南山猛虎,
手可擒拿太行猿猴。
酒後競相展現英姿,
三杯下肚便舞弄寶刀。
殺人如同割草般輕易,
與劇孟那樣的遊俠同游。
發憤離開函谷關,
從軍奔赴臨洮。
叱吒於萬軍戰場,
匈奴盡數奔逃。
歸來後借酒使氣,
不肯向蕭何曹參那樣的高官跪拜。
羞於進入原憲那樣的貧士之室,
寧願在放縱中隱居於蓬蒿之間。
Steed with dragon-like, snow-flower mane,
Gold saddle of a noble from Five Mounds.
Autumn frost sharpens his jade sword,
Setting sun brightens his pearl robe.
He cockfights for the emperor's pleasure,
How high his carriage canopy flies!
His bow subdues the tiger of South Mountain,
His hand catches the monkey of Taihang.
After wine, he vies in gallant style,
Three cups, then he plays with his treasured blade.
Killing men is like cutting grass,
He roams with heroes like Ju Meng.
In high dudgeon, he leaves Hangu Pass,
Joins the army heading toward Lintao.
Shouting commands on myriad battlefields,
The Xiongnu all flee in panic.
Returned, he vents his wine-fed pride,
Unwilling to bow to ministers.
Ashamed to enter a poor scholar's hut,
He hides in wild indulgence among the weeds.
李白借遊俠抒寫功成不居的傲岸。
詩中遊俠的終極博弈,是功成後對權力秩序的主動疏離。
描繪一位武藝超羣、豪放不羈的遊俠形象,展現其從軍報國、功成不受賞的俠義精神。
五陵豪 · 殺人如剪草 · 匈奴盡奔逃
本詩為五言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理