煙破樹頭驚宿鳥,露凝苔上暗流螢。
山人見月寧思寢,更掬寒泉滿手霜。
紺殿雨晴松色冷,禪林風起竹聲餘。
風過古殿香菸散,月到前林竹露清。
更有閑宵清淨境,曲江澄月對心虛。
寒露已催鴻北去,火雲漸散月西流。
園梅坼甲迎春笑,庭草抽心待節芳。
煙破樹頭驚宿鳥,露凝苔上暗流螢。
山人見月寧思寢,更掬寒泉滿手霜。
紺殿雨晴松色冷,禪林風起竹聲餘。
風過古殿香菸散,月到前林竹露清。
更有閑宵清淨境,曲江澄月對心虛。
寒露已催鴻北去,火雲漸散月西流。
園梅坼甲迎春笑,庭草抽心待節芳。
輕煙在樹梢散開,驚動了棲息的鳥,
露水凝結在青苔上,螢火蟲暗中流動。
山居之人見到明月,怎會想去安睡?
再捧起寒冽的泉水,滿手都是清霜。
深藍的佛殿雨後初晴,松色顯得清冷,
禪院林中風吹起,竹聲裊裊不絕。
風吹過古老殿堂,香菸飄散,
月光照到前面的竹林,竹露清瑩。
更有閒暇夜晚的清靜境界,
曲江澄澈的明月映照著虛靜的心。
寒露已催促大雁向北飛去,
火紅的晚霞漸漸散去,月亮向西流墜。
園中梅花綻開外殼,含笑迎接春天,
庭院的草抽發新芽,等待節令的芬芳。
Smoke parts at treetop, startling roosting birds,
Dew congeals on moss, dimly glow fireflies.
A mountain man sees the moon, would he think of sleep?
He scoops cold spring water, filling his hands with frost.
The azure hall after rain, pine hues turn cold,
In the Zen grove, wind rises, bamboo sounds linger.
Wind passes the ancient hall, incense smoke disperses,
Moon arrives at the front woods, bamboo dew clears.
There is yet a leisurely night, a pure and quiet realm,
The winding river's clear moon faces an empty heart.
Cold dew already urges wild geese northward,
Fiery clouds gradually scatter, the moon flows west.
Garden plums split their armor, smiling to welcome spring,
Courtyard grass sprouts hearts, awaiting the festival's fragrance.
金立之,晚唐詩人,與賈島等交遊。
詩中微觀與宏觀物候的精密捕捉,體現了對自然周期律的深刻洞察。
描繪秋夜山寺清幽景致與隱士超然心境
禪林 · 清靜 · 月夜 · 秋寒 · 閒宵
本詩為五言古詩(聯句),押平聲韻。
東山書院編輯整理