風蟬旦夕鳴,伴葉送新聲。
故里客歸盡,水邊身獨行。
噪軒高樹合,驚枕暮山橫。
聽處無人見,塵埃滿甑生。
風蟬旦夕鳴,伴葉送新聲。
故里客歸盡,水邊身獨行。
噪軒高樹合,驚枕暮山橫。
聽處無人見,塵埃滿甑生。
風中蟬鳴從早到晚不停,
伴著樹葉送來新的聲響。
故鄉的客人都已歸去,
我獨自一人在水邊行走。
喧噪充滿高聳交合的樹木,
驚擾枕席,暮色山巒橫亘。
聆聽之處無人看見,
(家中)炊甑已落滿塵埃。
Wind-borne cicadas sing from dawn till night,
With rustling leaves, they send forth sounds so new.
All guests have left my hometown, out of sight,
By waterside, I walk alone, it's true.
Their noise fills lofty trees, a merging sound,
Startling my pillow, dusk hills stretch afar.
Where I listen, no one else is around,
Dust gathers thick on my unused cooking jar.
賈島描摹秋日羈旅孤寂。
滿甑塵埃的意象,揭示了疏離於主流認同的生存狀態。
描繪風蟬鳴叫中遊子獨行水邊、孤寂思鄉的秋日羈旅場景
獨行 · 無人見 · 客歸盡 · 新聲
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理