郡城朝解纜,江岸暮依村。
二女竹上淚,孤臣水底魂。
雙雙歸蜇燕,一一呌群猿。
回首那聞語,空看別袖翻。
郡城朝解纜,江岸暮依村。
二女竹上淚,孤臣水底魂。
雙雙歸蜇燕,一一呌群猿。
回首那聞語,空看別袖翻。
清晨從州城解纜出發,
傍晚停泊江岸依傍村落。
(想起)娥皇女英灑在竹上的淚痕,
(與)屈原沉於水底的孤魂。
成雙的歸燕已去蟄伏,
聲聲猿啼呼喚著同伴。
回頭哪裡聽得到話語?
空見離人的衣袖翻飛。
At dawn from the city wall, I cast off the mooring line.
At dusk by the riverbank, I lean against a village.
Two maidens' tears upon the bamboo,
A lone minister's soul beneath the water.
Pairs of hibernating swallows return,
One by one the apes call to their troop.
Looking back, where can I hear words?
Only see the parting sleeves flutter in vain.
韓愈南貶途中夜泊湘江口。
詩中歷史典故的疊加,深化了孤臣羈旅的認知困境。
描繪詩人傍晚泊舟江口所見孤寂景象,借二妃啼竹、屈原沉江典故抒發羈旅孤臣之悲。
解纜 · 依村 · 孤臣 · 回首 · 空看
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理