腕白膚紅玉筍芽,調琴抽線露尖斜。
揹人細撚垂臙鬢,向鏡輕勻襯臉霞。
悵望昔逢褰繡幔,依稀曾見託金車。
後園笑向同行道,摘得蘼蕪又折花。
腕白膚紅玉筍芽,調琴抽線露尖斜。
揹人細撚垂臙鬢,向鏡輕勻襯臉霞。
悵望昔逢褰繡幔,依稀曾見託金車。
後園笑向同行道,摘得蘼蕪又折花。
手腕白皙肌膚紅潤如玉筍芽,
調弄琴絃抽拉絲線露出纖纖指尖。
背對人細細捻弄垂下的鬢髮,
對著鏡子輕輕勻粉襯著臉上的紅霞。
悵然回想昔日相逢時掀開繡簾,
依稀記得曾被看見從金車上下來。
在後園笑著對同行的人說,
摘得了蘼蕪又折下了花。
Wrist white, skin rosy, like jade bamboo shoots,
Tuning the zither, pulling thread, tips slanting delicately.
Turning away, she finely twists the hair by her temple,
Facing the mirror, lightly powders to match her blushing cheeks.
In melancholy recall of past meetings, lifting embroidered curtains,
Vaguely remembering being seen alighting from a golden carriage.
In the back garden, smiling to her companion, she says,
"I've picked sweet herbs and broken off a flower."
韓偓以纖手為媒介寫女子情態。
對手部動作的精細描繪,完成了對女性內心世界的一次深度認知重構。
通過對手部姿態的細膩描摹,展現女子閨中生活的優雅情態與微妙心緒。
調琴 · 抽線 · 揹人 · 鏡 · 摘花
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理