倚空高檻冷無塵,往事閑徵夢欲分。
翠色本宜霜後見,寒聲偏向月中聞。
啼猿想帶蒼山雨,歸鶴應和紫府雲。
莫向東園競桃李,春光還是不容君。
倚空高檻冷無塵,往事閑徵夢欲分。
翠色本宜霜後見,寒聲偏向月中聞。
啼猿想帶蒼山雨,歸鶴應和紫府雲。
莫向東園競桃李,春光還是不容君。
倚靠著高高的欄杆,清冷無塵
閒來追憶往事,夢境似要分離
青翠的本色本應在霜後顯現
寒冽的聲音偏偏在月下聽聞
啼叫的猿猴仿佛帶來蒼山雨意
歸來的仙鶴應和著紫府雲霞
莫要去東園與桃李爭競
春光終究不會容納你
Leaning on the high rail, cold and dustless void
Past events, idly recalled, dreams about to divide
Its emerald hue is best seen after frost
Its chilly sound is heard most in moonlight
Crying apes seem to bring rain from dark peaks
Returning cranes should echo with purple mansion clouds
Do not vie with peach and plum in the eastern garden
Spring light still will not tolerate you
韓溉詠物言志,借松明志。
詩人以松的孤高完成對世俗認同的超越。
借松樹凌霜傲寒之姿,抒發孤高不遇之懷,暗諷趨時競艷之輩。
霜後 · 月中 · 啼猿 · 歸鶴 · 不容君
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理