金烏長飛玉兔走,青鬢長青古無有。
秦娥十六語如弦,未解貪花惜楊柳。
吳魚嶺鴈無消息,水誓蘭情別來久。
勸君年少莫遊春,煖風遲日濃於酒。
金烏長飛玉兔走,青鬢長青古無有。
秦娥十六語如弦,未解貪花惜楊柳。
吳魚嶺鴈無消息,水誓蘭情別來久。
勸君年少莫遊春,煖風遲日濃於酒。
太陽飛馳月亮奔走,
鬢髮長青自古未曾有。
秦地少女十六歲,言語如琴弦動聽,
還不懂貪戀鮮花愛惜楊柳。
南方的魚北方的雁都沒有消息,
水邊的誓言蘭花般的情誼離別已久。
勸你年少時莫要游賞春光,
暖風與遲暮的日光比酒更濃醉人。
The sun flies, the moon runs ever on,
Black hair staying black is ancient lore unknown.
The Qin maiden at sixteen, speech like strings,
Does not yet understand loving flowers or willows.
No news from southern fish or northern geese,
Waterside vows, orchid feelings, long apart.
I urge you, young one, do not roam in spring,
Warm winds and lingering days are thicker than wine.
韓琮以春愁喻時光易逝、歡情難久。
詩中對青春易逝的認知,揭示了生命周期的無情本質。
以春景反襯青春易逝的愁緒,勸誡少年珍惜時光莫負春光。
青春 · 遊春 · 別離
本詩為七言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理