雪下陽關路,人稀隴戍頭。
封狐猶未翦,邊將豈無羞。
白草三冬色,黃雲萬里愁。
因思李都尉,畢竟不封侯。
雪下陽關路,人稀隴戍頭。
封狐猶未翦,邊將豈無羞。
白草三冬色,黃雲萬里愁。
因思李都尉,畢竟不封侯。
大雪飄落在陽關路上,
隴山戍樓邊人跡稀少。
邊患如大狐尚未剪除,
守邊將領豈能不感到羞慚?
枯白的草呈現嚴冬的顏色,
昏黃的雲瀰漫著萬里愁緒。
因而想起(飛將軍)李廣都尉,
他終究也沒能封侯。
Snow falls on the road to Yang Pass,
Few men are at Long garrison, alas.
The great foxes remain unculled still,
Should border generals not feel shame's chill?
White grass shows the hue of deep winter,
Yellow clouds spread a thousand-mile splinter.
Thus I think of Commandant Li Guang,
Who, after all, never received a marquis' rank.
耿湋寫邊塞雪景,借李廣事諷刺邊將無能。
借古諷今,觸及王朝治理中賞罰不明的周期困境。
描繪邊塞雪景與戍邊將士的艱苦,借古諷今表達對邊將無能的憤慨
戍邊 · 封侯 · 邊將 · 李廣 · 羞恥
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理