褭褭啼虛壁,蕭蕭掛冷枝。
艱難人不見,隱見爾如知。
慣習元從眾,全生或用奇。
前林騰每及,父子莫相離。
褭褭啼虛壁,蕭蕭掛冷枝。
艱難人不見,隱見爾如知。
慣習元從眾,全生或用奇。
前林騰每及,父子莫相離。
哀婉的啼聲在空壁間迴盪,
蕭疏的身影懸掛在寒冷的樹枝上。
處境艱難不為人所見,
時隱時現,你卻好似知曉。
習性本是隨從大眾,
保全性命或許要出奇招。
每次向前方樹林騰躍都能到達,
父子千萬不要相互分離。
A lingering cry echoes the empty cliff,
A forlorn form hangs from a cold, bare bough.
In hardship, unseen by human eyes,
Appearing and hiding, you seem to know how.
Accustomed to follow the crowd by habit,
To preserve life, sometimes the strange path's trod.
Each time you leap ahead to the next grove,
Father and son, never apart, by God.
杜甫借猿寓託亂世生存之道。
猿的習性揭示了在艱難週期中保全生命的群體博弈智慧。
描繪猿猴在艱難環境中生存的習性,暗喻人生際遇
艱難 · 隱見 · 全生 · 父子
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理