客裡有所過,歸來知路難。
開門野鼠走,散帙壁魚乾。
洗杓開新醞,低頭拭小盤。
憑誰給麴櫱,細酌老江干。
客裡有所過,歸來知路難。
開門野鼠走,散帙壁魚乾。
洗杓開新醞,低頭拭小盤。
憑誰給麴櫱,細酌老江干。
客居在外曾有所訪遊,
歸來方知路途艱難。
打開房門野鼠竄跑,
散開書卷,蠹魚已乾。
洗淨酒勺開啟新醞的酒,
低頭擦拭著小盤。
能靠誰給我釀酒的麴糵呢?
只能在江邊細酌,度此晚年。
Away as a guest, I had some places to roam.
Returning home, I know how hard the journey's become.
Opening the door, wild mice scurry away.
Unrolling books, silverfish have dried where they lay.
I wash the dipper, open a new brew of wine.
Lowering my head, I wipe a small cup fine.
On whom can I rely for yeast to make more drink?
Sipping slowly by the old river's brink.
杜甫晚年漂泊後暫返草堂。
歸來面對的荒涼景象,是個人命運在歷史周期低谷中的微觀投射。
詩人歸家後面對荒涼居所,借酒消愁的孤寂場景
路難 · 散帙 · 細酌
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理