涼風動萬里,群盜尚縱橫。
家遠傳書日,秋來為客情。
秋窺高鳥過,老逐眾人行。
始欲投三峽,何由見兩京。
涼風動萬里,群盜尚縱橫。
家遠傳書日,秋來為客情。
秋窺高鳥過,老逐眾人行。
始欲投三峽,何由見兩京。
涼風在萬里長空吹動;
盜賊羣起,依然橫行無忌。
家鄉遙遠,收到書信的日子;
秋天到來,勾起作客的情思。
秋日裡窺見高飛的鳥兒掠過;
年老的我隨著衆人前行。
起初想前往三峽避難,
但又如何能再見到兩京?
Cool wind stirs across ten thousand miles;
Hordes of bandits still run rampant.
Home is far, the day a letter arrives;
Autumn comes, bringing a traveler's mood.
Autumn spies high-flying birds passing by;
Aged, I follow the crowd on its march.
I first think of heading toward the Three Gorges,
But how then to see the two capitals again?
杜甫避亂漂泊,思家憂國時作。
欲投峽江卻思兩京的矛盾,折射出家國認同的深刻撕裂。
描繪戰亂時期詩人漂泊西南的秋日羈旅之思,表達對家國命運的深切憂慮。
群盜 · 傳書 · 兩京
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理