寥寥遠天淨,谿路何空濛。
斜光照疎雨,秋氣生白虹。
雲盡山色暝,蕭條西北風。
故林歸宿處,一葉下梧桐。
寥寥遠天淨,谿路何空濛。
斜光照疎雨,秋氣生白虹。
雲盡山色暝,蕭條西北風。
故林歸宿處,一葉下梧桐。
寥廓的遠天一片明淨,
溪邊的小路多麼空濛。
斜陽照耀著疏落的雨絲,
秋日的氣息生出了白虹。
雲散盡,山色轉暗,
蕭條的西北風吹起。
那舊日的山林是我歸去棲息之處,
一片梧桐葉正飄然落下。
Vast and empty, the distant sky clears,
The stream-path, how misty and vague.
Slanting light shines on sparse rain,
Autumn's breath gives birth to a white rainbow.
Clouds vanish, mountain hues grow dark,
Desolate, the northwest wind blows.
To the old woods, my returning resting place,
A single leaf falls from the wutong tree.
崔曙描繪秋日山野雨後晚晴之景。
對自然週期的靜觀,凝結為一片落葉所承載的終極認同。
描繪秋日雨後山野暮色,以空濛溪路、疏雨斜光、落葉梧桐等意象營造蕭瑟意境。
秋氣 · 疏雨 · 西北風
本詩為五言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理