玉峯青雲十二枝,金母和雲賜瑤姬。
花宮磊砢楚宮外,列仙八面星斗垂。
秀色無雙怨三峽,春風幾夢襄王獵。
青鸞不在嬾吹簫,斑竹題詩寄江妾。
飄颻絲散巴子天,苔裳玉轡紅霞幡。
歸時白帝掩青瑣,瓊枝草草遺湘煙。
玉峯青雲十二枝,金母和雲賜瑤姬。
花宮磊砢楚宮外,列仙八面星斗垂。
秀色無雙怨三峽,春風幾夢襄王獵。
青鸞不在嬾吹簫,斑竹題詩寄江妾。
飄颻絲散巴子天,苔裳玉轡紅霞幡。
歸時白帝掩青瑣,瓊枝草草遺湘煙。
玉峯聳入青雲有十二支
西王母伴著雲彩賜下瑤姬
花宮嶙峋位於楚宮之外
列位仙人八方環繞星斗低垂
秀美無雙卻怨恨三峽
春風裡幾度夢見襄王狩獵
青鸞不在懶得吹奏玉簫
在斑竹上題詩寄給江邊的妾
飄搖的遊絲散入巴地的天空
苔蘚爲衣玉爲馬繮紅霞爲幡
歸來時白帝城關閉了宮門
瓊枝匆匆遺落在湘江的煙靄中
Jade peaks, blue clouds, twelve branches high,
Golden Mother with clouds grants Yaoji the sky.
Flower palace rugged outside Chu's domain,
Immortals on all sides, stars hang like a chain.
Peerless beauty resents the Three Gorges' view,
Spring wind dreams of King Xiang's hunt, a few.
The blue phoenix absent, lazy to play flute,
On mottled bamboo, poems sent to river's mute.
Silken threads drift scattered in Ba's vast air,
Moss robe, jade bridle, rosy cloud banners fair.
Returning, White Emperor shuts his jade door,
Jade branches left in haste by Xiang's misty shore.
陳陶詠巫山神女,融合神話與楚辭意象。
對神女傳說的重述,觸及了文化認同中永恆的美與哀愁主題。
描繪巫山神女瑤姬的仙姿與傳說,融入楚襄王夢遇的典故,營造縹緲神祕的仙境氛圍。
瑤姬 · 襄王 · 湘煙
本詩為樂府詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理