負劒出北門,乘桴適東溟。
一鳥海上飛,雲是帝女靈。
玉顏溺水死,精衛空為名。
怨積徒有志,力微竟不成。
西山木石盡,巨壑何時平。
負劒出北門,乘桴適東溟。
一鳥海上飛,雲是帝女靈。
玉顏溺水死,精衛空為名。
怨積徒有志,力微竟不成。
西山木石盡,巨壑何時平。
背負長劍走出北門,
乘著木筏前往東海。
一隻鳥在海上飛翔,
說是炎帝女兒的精靈。
美麗的容顏溺水而死,
精衛空留下這個名字。
怨恨積聚空有志向,
力量微弱終究不成。
西山的樹木石頭用盡,
巨大的溝壑何時能填平?
Carrying a sword, I leave the north gate,
Riding a raft, I head for eastern sea.
A bird flies over the ocean,
They say it's the emperor's daughter's spirit.
Her jade face drowned and died,
Jingwei is but an empty name.
Resentment piles up, will alone is vain,
Strength too slight, in the end it fails.
When Western Hills' wood and stones are gone,
When will the vast ravine be filled?
岑參詠精衛填海神話。
以微小對抗宏大的徒勞,暗喻個體在歷史周期中的局限。
借精衛填海傳說抒發志難伸、力不逮的悲慨
溺水 · 空名 · 怨積 · 力微 · 不盡 · 何時平
本詩為五言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理