兩年三度過垂虹,每過垂虹每雪中。
要與鱸魚償舊債,不應張翰獨秋風。
買來一尾那嫌少,尚有杯羹慰老窮。
祗是蓴絲無覓處,仰天大笑笑天公。
兩年三度過垂虹,每過垂虹每雪中。
要與鱸魚償舊債,不應張翰獨秋風。
買來一尾那嫌少,尚有杯羹慰老窮。
祗是蓴絲無覓處,仰天大笑笑天公。
兩年之間,我三次經過垂虹橋。
每次經過垂虹橋,都正值大雪紛飛之時。
我此行是要了結與鱸魚的舊日情債。
不應只有張翰一人獨享這秋風鱸膾之思。
買來一尾鱸魚,哪裡會嫌它少呢?
尚且有一杯羹湯可以慰藉我這老邁窮困之人。
只是蓴菜絲卻無處尋覓。
我仰天大笑,笑問這老天爺。
Twice in three years, I passed by Drooping Rainbow.
Each time I crossed, the bridge was clad in snow.
I came to settle my old debt with perch.
Why should Zhang Han alone enjoy autumn's breeze?
A single fish I bought—why deem it scant?
A bowl of soup still comforts my old age.
But where to find the tender water-shield?
I laugh aloud, tilting my head to the sky.
重複的雪中行程,暗含對時間周期的敏銳感知。
詩人多次雪中過垂虹,流露羈旅漂泊與時光流逝之感。
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理