他鄉逢冷食,故國隔長江。
薄雨膏猶膩,落紅香滿腔。
客遊如夢醒,愁事被春降。
正說揚州鶴,俄來雪一雙。
他鄉逢冷食,故國隔長江。
薄雨膏猶膩,落紅香滿腔。
客遊如夢醒,愁事被春降。
正說揚州鶴,俄來雪一雙。
在異鄉正逢寒食節,
故鄉遠在長江對岸。
細雨滋潤著泥土,泥土依然肥沃細膩;
凋落的花瓣香氣充盈我的心懷。
客居遊歷仿佛從夢中醒來;
愁緒卻被春天降臨而觸發。
正說到揚州鶴的典故,
忽然飛來一雙雪白的鶴。
In a strange land, I meet the Cold Food Day,
My homeland lies beyond the Long River far away.
A light rain moistens the soil, still rich and sleek;
Fallen petals fill my heart with fragrance meek.
My wandering feels like waking from a dream;
Spring descends, yet sorrows in my heart teem.
Just as I spoke of Yangzhou's crane so fair,
Suddenly comes a pair of snow-white wings in the air.
地理阻隔強化了對文化認同的深切感知。
表達清明時節身處異鄉、遙望故國的思鄉之情。
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理