一哭摧心肝,屢哭彫朱顔。
心肝摧日痛,朱顔彫日乾。
二十人未壯,我衰已毛斑。
古人不得見,今人誠可嘆。
一哭摧心肝,屢哭彫朱顔。
心肝摧日痛,朱顔彫日乾。
二十人未壯,我衰已毛斑。
古人不得見,今人誠可嘆。
一次痛哭摧折心肝,
屢次痛哭便凋謝了紅潤的容顏。
心肝日日摧折疼痛,
容顏日日凋謝枯乾。
二十歲,人還未到壯年,
我的衰頹已現,鬢髮斑斑。
古代的賢人已不得相見,
今世之人實在令人慨嘆。
One cry shatters the heart and liver,
Repeated cries wither the rosy face ever.
The heart and liver shatter, daily pain grows deep,
The rosy face withers, daily parched, no tears to keep.
At twenty, not yet in my prime,
My decline has come, hair streaked before its time.
The ancients I cannot see,
The people of today are truly a pity to me.
情感宣洩展現了人類對悲傷周期的深刻認知。
表達詩人因極度悲傷而痛哭,摧心傷顏。
本詩為五言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理