春風無主撩亂時,分群養子各守脾。
爭掇花腴為蠟蜜,年年共割不我稽。
俄逢主人若過慮,畏爾有蠆成噬臍。
密將惡物毒爾族,爾曾不得同醯雞。
王雖爾名爾何補,造甘為利乃自取。
春風無主撩亂時,分群養子各守脾。
爭掇花腴為蠟蜜,年年共割不我稽。
俄逢主人若過慮,畏爾有蠆成噬臍。
密將惡物毒爾族,爾曾不得同醯雞。
王雖爾名爾何補,造甘為利乃自取。
春風沒有主人,恣意吹拂,撩撥得一片紛亂之時,
蜜蜂們分成羣體,養育幼子,各自守護著自己的脾性(或蜂巢)。
它們爭相採集豐腴的花蜜來釀造蜂蠟和蜂蜜,
年復一年,人們共同割取蜜糖,從不向我(或指蜂)稽察、計較。
倘若突然遇到主人(養蜂人)產生過分的憂慮,
害怕你們尾針有毒會造成反噬自身的禍患,
他會祕密地用惡毒之物毒害你們的族羣,
你們甚至不得不同醋里的小蟲(醯雞)一樣卑微死去。
君王雖然賜予你們『王蜂』之名,對你們又有何補益?
釀造甘甜卻爲牟利,這其實是你們自我招取的結果。
Spring winds, unmastered, run wild and free,
Each swarm tends its brood, guarding its own decree.
They vie for the flowers' rich nectar to make wax and honey sweet,
Year after year, their shared harvest is complete, never to retreat.
If by chance their keeper harbors undue fear,
Fearing your sting might bring a wound severe,
He'll secretly poison your kin with vile things, a cruel, stealthy spear.
You'll share the fate of gnats in vinegar, trapped and unclear.
Though you bear the name 'royal,' what good does it bring?
Creating sweetness for profit is your own doing.
蜂羣的分工協作,體現了自然界的治理智慧。
描繪春風中蜂羣紛亂又各守本分、養育後代的自然景象,暗喻秩序與生機。
本詩為七言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理