曩時對酒不敢飲,側睨旁觀皆貝錦。
狂言欲發畏客傳,一笑未成憂禍稔。
如今醉倒官道邊,插花不怕顛狂甚。
行人喚起更嵬昻,牧豎扶歸猶踔踸。
始知人生元自樂,誤計作官常懍懍。
秋毫得喪何足論,萬古興亡一酣枕。
曩時對酒不敢飲,側睨旁觀皆貝錦。
狂言欲發畏客傳,一笑未成憂禍稔。
如今醉倒官道邊,插花不怕顛狂甚。
行人喚起更嵬昻,牧豎扶歸猶踔踸。
始知人生元自樂,誤計作官常懍懍。
秋毫得喪何足論,萬古興亡一酣枕。
從前對著酒,我不敢暢飲,
斜眼旁觀,覺得四周都是如貝錦般的讒言陷阱。
狂放的話語想要說出,又怕被賓客傳播出去,
一個笑容還未展開,就擔憂災禍已經醞釀成熟。
如今我醉倒在官道旁邊,
頭上插著花,毫不畏懼自己顛狂的模樣。
過路行人叫醒我,我反而更加高昂挺拔,
牧童扶我回家,我依然腳步踉蹌。
這才知道人生原本自有樂趣,
錯誤地計較做官,常常感到恐懼不安。
秋毫般微小的得失哪裡值得談論,
萬古的興亡之事,不過是一場酣醉枕間的夢。
In the past, I dared not drink when facing wine,
Seeing all around me were snares of slander fine.
Wild words I wished to utter, but feared they'd spread,
A smile half-formed, I worried calamity bred.
Now I lie drunk by the roadside, official way,
With flowers in my hair, unafraid of looking fey.
Passers-by rouse me, I rise more proud and high,
Shepherd boys help me home, still staggering by.
Now I know life's essence lies in joy profound,
Mistakenly I thought official life meant being bound.
Gains and losses small as autumn down, why discuss?
Rise and fall of ages, all drowned in a drunken truss.
昔日宴飲的拘謹,揭示了權力博弈中個體認同的困境。
回憶昔日宴飲時因旁人讒言(貝錦喻讒言)而不敢暢飲,抒發了對世態炎涼、人心險惡的憤懣與感慨。
本詩為七言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理