自笑胸中抵海寛,韭韲麥飯日加餐。
住山緣熟塵機息,養氣功深槁靣丹。
惡路慣曾經灎澦,浮生何啻夢邯鄲。
鏡湖五月秋蕭爽,剩傍灘頭把釣竿。
自笑胸中抵海寛,韭韲麥飯日加餐。
住山緣熟塵機息,養氣功深槁靣丹。
惡路慣曾經灎澦,浮生何啻夢邯鄲。
鏡湖五月秋蕭爽,剩傍灘頭把釣竿。
自笑胸襟寬廣如海,
每日以韭菜醬和麥飯加餐。
久居山中,塵世機心已然止息,
養氣功夫深厚,枯槁的面容泛起紅潤。
險惡的道路如同灩澦堆,我已習慣經歷,
這浮生何止是邯鄲一夢般虛幻。
鏡湖五月,秋意蕭爽清涼,
正好在灘頭多待些時候,手持釣竿。
I laugh at my own heart, as vast as the sea,
On leek paste and wheat meals, I dine day by day.
Living in mountains, worldly schemes fade away,
Nurturing vital breath, my gaunt face glows with grace.
I'm used to treacherous paths like Yanyu's rapid flow,
This floating life is more than a Handan dream, you know.
On Mirror Lake in fifth month, autumn's crisp and clear,
I'll stay by the bank, fishing rod in hand, with cheer.
物質簡樸下的內心認同達成自我治理。
以自嘲口吻抒寫安於清貧淡泊的生活,展現豁達超脫的胸襟。
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理