暑氣滿天地,薄暮加煩促。
清風吹急雨,集我北窗竹。
竹聲蕭蕭固自奇,況得雨聲相發揮。
令人忽憶雲門寺,半夜長松墮雪時。
暑氣滿天地,薄暮加煩促。
清風吹急雨,集我北窗竹。
竹聲蕭蕭固自奇,況得雨聲相發揮。
令人忽憶雲門寺,半夜長松墮雪時。
暑熱之氣充滿了天地;
到了傍晚,更增添煩悶與急促。
清風吹來急雨,
彙集在我北窗外的竹子上。
竹聲蕭蕭本來就很奇特,
何況又有雨聲與之相和共鳴。
令人忽然想起雲門寺,
半夜時分,雪從高大的松樹上墜落的情景。
The heat pervades the sky and earth;
At dusk, it grows more urgent, more.
A fresh wind blows a sudden rain,
That gathers on my north window's bamboo.
The bamboo's rustling sound is wondrous in itself,
How much more when the rain's sound lends its aid!
It makes one suddenly recall the Yunmen Temple,
When snow fell from tall pines at midnight hour.
自然氣候的週期變化,深刻影響個體的情緒治理。
描繪盛夏黃昏悶熱雨景,烘托內心的煩悶與躁動。
本詩為雜言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理