蜻蜓浦上一漁扉,回首人間萬事非。
賣藥山城攜鶴去,看碑野寺策馿歸。
偶因束帶悲腰減,常為梳頭感髮稀。
午睡定知無客攪,曲肱閑看雨霏霏。
蜻蜓浦上一漁扉,回首人間萬事非。
賣藥山城攜鶴去,看碑野寺策馿歸。
偶因束帶悲腰減,常為梳頭感髮稀。
午睡定知無客攪,曲肱閑看雨霏霏。
蜻蜓浦邊立著一座漁家小屋,
回首望去,人間的萬事都已非舊時模樣。
賣完藥,我帶著白鶴離開山城;
看完碑文,我騎著毛驢從野寺歸來。
偶爾因爲束緊衣帶,悲嘆腰圍減瘦;
常常由於梳理頭髮,感慨髮絲稀疏。
午睡時定知沒有客人來打擾,
曲著手臂,悠閒地看著細雨霏霏飄落。
A fishing hut stands by the dragonfly shore;
Looking back, all worldly affairs are no more.
Selling herbs, I leave the mountain town with my crane;
Reading steles, I ride my donkey back from the wild temple, plain.
By chance, tightening my belt, I grieve my waist grown thin;
Often, combing my hair, I feel its thinning within.
My noon nap surely knows no guest will come to intrude;
Leaning on my arm, I watch the drizzling rain in solitude.
漁扉象徵隱逸,體現對世事周期的疏離認同。
描繪漁家生活的恬淡,暗含對世事變遷的感慨。
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理