燈暗一室幽,鳥鳴四山靜。
道人坐倚壁,度此清夜永。
少時志功名,痴絕如捕影。
造物遺以窮,磨礱發深省。
坐令盆盎淺,渺渺波萬頃。
雖未造道真,南轅終至郢。
燈暗一室幽,鳥鳴四山靜。
道人坐倚壁,度此清夜永。
少時志功名,痴絕如捕影。
造物遺以窮,磨礱發深省。
坐令盆盎淺,渺渺波萬頃。
雖未造道真,南轅終至郢。
燈火昏暗,整個房間幽深靜謐,
鳥兒鳴叫,四周的山巒一片寂靜。
修道之人倚靠著牆壁而坐,
來度過這清冷漫長的夜晚。
年少時立志要建功立業,
癡迷到了極點,如同捕捉影子般虛妄。
造物主遺棄我,使我困頓窮苦,
磨難砥礪,引發我深刻的省悟。
竟使得淺小的盆盎之中,
呈現出浩渺無邊的萬頃波濤。
雖然還未抵達大道的真諦,
但就像南行的車終會到達郢都,我終將抵達目標。
The lamp dims, the room turns deep and still,
Birds call, the four hills in quiet lie.
The Taoist sits leaning against the wall,
To pass this clear and endless night.
In youth I craved for fame and merit,
Foolish as chasing a shadow's flight.
Heaven left me in poverty and want,
Grinding my soul to see the inner light.
Thus a shallow basin is made to hold,
The vast expanse of waves, a boundless sight.
Though I've not reached the Way's pure truth,
My southbound cart will reach its goal aright.
靜夜獨坐是對自我與外界關係的深度認同。
燈暗室幽、鳥鳴山靜的夜坐情景,營造出深邃孤寂而又與自然相融的意境。
本詩為五言古詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理