遙夜凜高秋,蕭條念褐裘。
煙江新雁下,竹塢暗螢流。
舊友嗟誰在,初心恐不酬。
一尊桑落酒,聊得洗吾愁。
遙夜凜高秋,蕭條念褐裘。
煙江新雁下,竹塢暗螢流。
舊友嗟誰在,初心恐不酬。
一尊桑落酒,聊得洗吾愁。
長夜寒冷,正值深秋時節,
在蕭瑟中,我惦念著粗布衣袍。
煙霧籠罩的江上,新來的大雁飛落,
竹塢之中,螢火蟲幽暗地流動。
舊日好友,可嘆還有誰在世?
最初的志向,恐怕難以實現。
手持一杯桑落酒,
姑且用它來洗刷我的憂愁。
The long night chills in the lofty autumn air,
In bleakness, I think of my coarse robe with care.
By misty river, new geese descend in flight,
Through bamboo grove, dim fireflies stream their faint light.
Old friends—alas, who still remains with me?
My first intent—I fear it may never be.
A cup of Mulberry-Fall wine I hold,
To wash away my sorrows, as of old.
秋夜蕭瑟觸發對人生周期的深刻認同。
秋夜寒凜,衣衫單薄,抒發羈旅漂泊的蕭條之感。
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理