東歸剡曲只三程,旅泊還如萬里行。
燈影動揺風不定,船聲鞺鞳浪初生。
曳裾非復白頭事,瞑目那求青史名。
歸去若為消暮境,一蓑煙雨學春耕。
東歸剡曲只三程,旅泊還如萬里行。
燈影動揺風不定,船聲鞺鞳浪初生。
曳裾非復白頭事,瞑目那求青史名。
歸去若為消暮境,一蓑煙雨學春耕。
東歸剡曲只有三天的路程。
旅途中停泊卻如同萬里遠行。
燈影在不定之風中搖動。
船聲鞺鞳,正是浪濤初生時。
曳裾奔走已不再是白頭老人該做的事。
閉目養神,哪還追求青史留名?
歸去後如何消磨暮年光景?
披上一蓑煙雨,學習春耕。
Eastward to Shanqu, just three stages' ride.
This lodging feels like a journey of miles.
Lamp shadows flicker as winds shift and glide.
Ship sounds clang as the newborn wave reviles.
Dragging robes is no task for my white head.
Closing eyes, what fame in history I seek?
To pass my twilight years when I'm home led.
A straw cloak in misty rain, spring ploughing technique.
物理距離與心理感知的認知差異凸顯漂泊。
歸途短暫卻如萬里行旅,抒發羈旅漂泊之感。
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理