寒渚雁新下,壞牆蛩夜吟。
庭莎欲無色,園樹不成陰。
霑灑孤臣淚,馳驅壯士心。
明朝鏡中髮,飽受雪霜侵。
寒渚雁新下,壞牆蛩夜吟。
庭莎欲無色,園樹不成陰。
霑灑孤臣淚,馳驅壯士心。
明朝鏡中髮,飽受雪霜侵。
寒冷的沙洲上,大雁剛剛飛落;
殘破的牆垣邊,蟋蟀在夜晚鳴叫。
庭院裡的莎草快要失去綠色;
園中的樹木已無法形成濃蔭。
孤臣的淚水沾溼了衣襟;
壯士的心志仍在驅馳奮進。
待到明日鏡中照見頭髮,
定已飽受那如雪似霜的侵襲。
Over cold isles, wild geese descend anew;
By broken walls, crickets chirp through the night.
The courtyard sedge is losing all its hue;
The garden trees no longer cast shade bright.
A lonely courtier's tears are freely shed;
A warrior's heart still yearns to charge ahead.
Tomorrow in the mirror, hair I'll see,
Invaded thoroughly by frost and snow's decree.
秋夜意象映射出生命周期的衰微階段。
通過寒渚雁下、壞牆蛩吟的秋夜景象,渲染孤寂蕭瑟的羈旅愁思。
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理