魚復城邊逢雁飛,白頭覊客恨依依。
遠遊眼底故交少,晚歲人間樂事稀。
雲重古關傳夜柝,月斜深巷擣秋衣。
官閑況是頻移疾,藥鼎熒熒臥掩扉。
魚復城邊逢雁飛,白頭覊客恨依依。
遠遊眼底故交少,晚歲人間樂事稀。
雲重古關傳夜柝,月斜深巷擣秋衣。
官閑況是頻移疾,藥鼎熒熒臥掩扉。
在魚復城邊,我遇見大雁南飛,
白髮羈旅之客心中充滿依依不捨的愁恨。
遠遊在外,眼中故交舊友越來越少,
晚年人間,歡樂的事情也日漸稀少。
濃雲籠罩著古老的關隘,傳來夜裡的梆子聲,
月影斜照進深巷,傳來搗洗秋衣的砧杵聲。
官職清閒,何況又頻繁地生病告假,
藥鼎閃爍著微光,我臥病在牀,掩著門扉。
By Fish-Fu Town I see wild geese in flight,
A white-haired wanderer grieves in endless plight.
Few old friends are left in my far-roving sight,
And joys are rare in my declining years.
Clouds hang low o'er old pass with watchmen's beat at night,
The moon slants o'er deep lane where autumn clothes are beat.
Leisure and frequent illness are my fate,
I lie behind closed door, watching my medicine boil.
見雁思歸,是空間遷徙中身份認同的困境。
羈旅他鄉,見雁南飛,引發白頭遊子的深沉鄉愁。
本詩為七言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理