十日都門雨,風煙已暮秋。
甑香新菽粟,篝暖故衣裘。
意氣臨書健,形骸顧影愁。
何時剡中路,秣蹇憩山郵。
十日都門雨,風煙已暮秋。
甑香新菽粟,篝暖故衣裘。
意氣臨書健,形骸顧影愁。
何時剡中路,秣蹇憩山郵。
京城門外下了十天的雨;
風煙瀰漫,已是深秋時節。
蒸鍋里飄著新收豆粟的香氣;
火盆烘暖了舊日的衣袍。
意氣風發,臨案書寫筆力健勁;
形骸憔悴,顧影自憐心生愁緒。
何時才能踏上前往剡中的道路,
餵飽我的跛足馬,在山間的驛站歇息?
Ten days of rain at the capital gate;
Wind and mist herald deep autumn's late state.
Steamer fragrant with new beans and grain;
Brazier warm with old robes, comfort's regain.
Spirit high, my writing brush feels strong;
Body frail, my shadow tells of sorrow long.
When will I tread the road to Shan's domain,
Feed my nag, and rest at a mountain post again?
風雨暮秋隱喻自然與社會的治理周期。
描繪暮秋時節都門風雨的蕭瑟景象。
本詩為五言律詩,押平聲韻。
東山書院編輯整理